مقدمه
۱ . حکومت وحدت ملی(بعد از این در این متن حکومت گفته خواهد شد) و جامعه بین‌المللی به روزهای ۲۷ و ۲۸ نومبر۲۰۱۸ در مقر سازمان ملل متحد در ژنو برای تجدید مشارکت و همکاری‌شان برای صلح، رفاه و خودکفایی افغانستان، دیدار نمودند.
۲ . در میانه دهه تحول افغانستان(۲۰۲۴ – ۲۰۱۵)، اشتراک کنندگان از پیشرفت‌های صورت گرفته در راستای خودکفائی افغانستان یاد آوری نمودند، اما تشخیص دادند که چالش‌های جدیی از جمله ناامنی، فقر و فساد هنوز پا برجا است. این چالش‌ها به تسریع تلاش‌های مشترک اشتراک کنندگان در زمان باقیمانده از دهه تحول نیاز دارد. به همین منظور، اشتراک کنندگان بر تعهدشان نسبت به پاسخگویی متقابل و برآورده ساختن تعهدات مورد توافق طرفین از سوی دولت و جامعه بین‌المللی برای ایجاد محیط سیاسی، اجتماعی و اقتصادی که افغانستان را قادر به تقویت صلح، امنیت و انکشاف پایدار بسازد، دوباره تاکید نمودند. عمل نمودن حکومت بر تعهداتش کلید استمرار حمایت بین‌المللی خواهد بود.
۳ . اشتراک کنندگان بر لزوم تعمیق همکاری‌های منطقوی در تمام ساحات به شمول عرصه‌های سیاسی، امنیتی، اقتصادی و اجتماعی، به نفع کل منطقه تاکید کردند.
۴ . پاسخگویی متقابل میان حکومت و جامعه بین‌المللی، مسیر و محتوای اصلاحات برای رسیدن به خودکفایی را تعیین می‌نماید. این کنفرانس پیشرفت‌ها و اصلاحاتی را که تاکنون بر اساس سند خودکفایی از طریق چارچوب پاسخگویی متقابل(SMAF) به دست آمده و اهداف قابل حصول آن برای سال ۲۰۱۸ – ۲۰۱۷ را مورد بررسی قرار داد. اشتراک کنندگان پیشرفت در بسیاری از بخش‌های اصلاحات را تائید کردند و روی این موضوع توافق نظر داشتند که هنوز نیاز است که کارهای زیادی صورت گیرد، از جمله: تقویت رشد اقتصادی همه شمول؛ کاهش فقر؛ اشتغال زایی؛ مبارزه با فساد؛ توانمند سازی زنان؛ و بهبود حکومت داری، حاکمیت قانون و حقوق بشر. با این روحیه، و در ادامه خودکفایی از طریق چارچوب پاسخگویی متقابل(SMAF)، اشتراک کنندگان چارچوب پاسخگویی متقابل ژنو(GMAF) را با اهداف اصلاحی قابل سنجش و تعهدات برای حکومت و جامعه بین المللی برای سال های ۲۰۲۰ – ۲۰۱۹ تصویب نمودند. چارچوب پاسخگویی متقابل ژنو(GMAF) اقدامات را در مطابقت با چارچوب ملی انکشاف و صلح افغانستان و برنامه های اولویت ملی آن تنظیم می‌نماید. اشتراک کنندگان بر لزوم تاکید بیشتر بر تطبیق برنامه‌های اولویت ملی و حصول اطمینان از رسیدن منفعت آن به تمام مردم، به خصوص کسانی که در فقر به سر می‌برند، اذعان نمودند.
۵ . در آستانه برگزاری این کنفرانس، افغانستان در مورد عملی‌کردن ۶ معیار موافقت نمود:
۱ : برگزاری انتخابات پارلمانی شفاف، عادلانه و معتبر
۲ : پیشبرد مبارزه علیه فساد اداری، یعنی اجرای احکام دستگیری که تا اکنون معطل مانده است
۳ : اصلاح سکتور امنیت به ویژه تکمیل ثبت نام بایومتریک پرسونل پولیس
۴ : عملی کردن معیارهای صندوق جهانی پول
۵ : پیشبرد انکشاف سکتور خصوصی از طریق تصویب قوانین کلیدی از قبیل قانون استخراج معادن و قانون توزیع زمین