در دوران نفاس و حيض حرام است که از طريق مهبل (فرج) جماع کرد، و شريعت آنرا حرام کرده است، چنانکه خداوند متعال مي فرمايد: « فَاعتَزِلُوْاْ النِّسَاْءَ فِيْ المَحِيْضِ وَ لاْتَقْرَبُوْهُنَّ حَتَّي يَطْهُرْنَ، فَإذَاْ تَطَهَّرْنَ فَأتُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ أمَرَکُمُ اللهُ» (بقره : 222)

يعني: «در حالت قاعدگي از (جماع) با زنان کناره‌گيري نماييد و با ايشان (از طريق مهبل) نزديکي نکنيد، تا آنگاه که پاک مي‌شوند، هنگامي که پاک شدند از جايي که خدا به شما فرمان داده است (و راه طبيعي زناشويي و وسيلة حفظ نسل است) با آنان نزديکي کنيد».

اما اين حرمت تنها براي جماع از طريق مهبل است، ولي شوهر مي تواند از ساير اندام زن لذت جويي برد، البته بجز از طريق مقعد (زيرا نزديکي از طريق مقعد در همه ي احوال حرام است و جزو گناهان کبيره است) اما لذت جويي از زن از ساير اعضاي بدن او در وقت نفاس و حيض حلال است، زيرا پيامبر صلي الله عليه وسلم فرمودند: «إصنعوا کل شي إلاالنکاح». ابوداود (255) و مسلم (302).

 يعني: «هرکاري غير از آميزش (از طريق مهبل و مقعد)، با آنها انجام دهيد».

بنابراين بر طبق فرموده پيامبر صلي الله عليه وسلم، بهره بردن از زن در غير مهبل (فرج وشرمگاه) در دوران حيض و نفاس جايز است. همچنين از "مسروق بن اجدع" روايت شده‌ که گفت‌: «‌‌از عايشه پرسيدم‌: من مي خواهم درباره چيزي از شما سوال کنم ولي شرم دارم! عايشه رضي الله عنها گفت: ولي من مادرت هستم و تو پسرم هستي، مسروق گفت: مرد چه چيزي را مي‌تواند با زنش انجام دهد وقتي که او قاعده (در حيض) باشد؟ ‌عايشه رضي الله عنها گفت‌: ‌‌هر چيزي بجز نزديکي جنسي‌‌‌«. امام طبري در تفسيرش (4/378) با سند صحيح و امام بخاري در کتاب تاريخش.

و ترديدي نيست که عايشه رضي الله عنها آگاه ترين مردم نسبت به اين مسئله است، زيرا او زوجه نبي صلي الله عليه وسلم بود. و هيچيک از مذاهب اهل سنت مخالف آن نبوده اند، و ظاهرا شما اطلاع نداشتيد.

امام نووي‌ رحمه الله در "شرح صحيح مسلم" (3/204) گفته است‌: « اگر مرد بالاتر از ناف و پايين‌تر از زانو، با زنش در حال حيض تماس بدني داشته باشد، در اينصورت به اجماع مسلمين حلال  است‌. صورت سوم آنست‌ که مرد مابين ناف و زانوي زن، بغير از (مهبل و مقعد) با او تماس بدني داشته باشد، بيشتر علماء برآنند که اين عمل حرام است‌. ليکن به  نظر من  حلال  است  ولي‌ کراهت دارد زيرا که دليل ‌کراهت آن قويتر است‌«.

و از بين فقهاي حنفي؛ محمد بن حسن شيباني (شاگرد برجسته امام ابوحنيفه) و امام طحاوي حنفي نيز حکم به جواز استمتاع و لذت جويي از زن در دوران حيض و نفاس - بجز از طريق مقعد و مهبل -  داده اند. و همچنين امام سفيان ثوري و امام احمد حنبل و اسحاق بن راهويه نيز همين راي را ابراز داشته اند، و امام ابن منذر و امام نووي و ابن حزم نيز همه موافق اين راي هستند، و بعضي ديگر از علماي شافعيه و مالکيه نيز بر همين راي هستند.

اصولا هيچ دليلي بر حرام بودن لذت جويي و استمتاع از زن در دوران حيض و نفاس – ابلته بجز از فرج و مقعد - وجود ندارد، و تنها چيزي را که شريعت حرام کرده همان مجامعت از طريق مهبل (فرج) است و البته نزديکي از طريق مقعد که در همه احوال حرام است، بنابراين چون دليلي از کتاب و سنت بر حرام بودن استمتاع از بدن زن (بغير از مهبل و مقعد) در دوران حيض و نفاس وجود ندارد، از اينرو اين عمل جايز است، مگر براي کساني که احتمال مي دهند که بر شهوت خود کنترل نداشته باشند که در اين حالت يا اصلا به همسرش نزديک نشود و يا بايد تکه پارچه اي را مابين ناف و زانوي زن قرار دهند و بعد استمتاع جويد.

براي معلومات بيشتر مي توانيد به کتابهاي فقهي حنفي و شافعي و حنبلي و مالکي مراجعه کنيد که اين مسئله را جايز دانسته اند. پس بهتر است اطلاعات و معلومات خود را افزايش دهيد.